Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

Ιδεολογία είναι...

William-Adolphe Bouguereau: Orestes Pursued by the Erinyes, 1862


Σε μια συζήτηση που έγινε με πολύ πάθος στο blog του CsLaKoNaS σχετικά με το Πολυτεχνείο, τους ανθρώπους και τις καταστάσεις που προέκυψαν στην περίοδο της Μεταπολίτευσης, ειπώθηκαν αρκετά και η συζήτηση κατάληξε κάποια στιγμή στην ακόλουθη στιχομυθία:

ΑΕΡΙΚΟ: “(...) Τα ιδεολογήματα σε τούτο χρησιμεύουν: να ομαδοποιούν και να χειραγωγούν πλήθη, εν πολλοίς ανόμοια, προς πορισμό ισχύος και εξουσίας από κάποιους ελάχιστους ή και μεμονωμένους. Και οι ιδεολογίες είναι τα manuals για τη συγκρότηση "στρατών", συχνά απολύτως (δολο)φονικών. Μη ξεχνάμε και τη μέγιστη ιδεολογική κατασκευή της "Θρησκείας" σε τι πελάγη αίματος και κατακτητικής ευτυχίας καθοδήγησε τους "πιστούς" προς όφελος των ταγών τους. Ακόμα και σήμερα”...

CsLaKoNaS:Και ερχόμαστε τώρα σε ένα ακόμα πολύ σημαντικό σημείο της κουβέντας.
Πιστεύεις ότι χρειάζονται οι ιδεολογίες σήμερα; Και αν ναι σε ποια μορφή;
Εγώ πιστεύω ότι ο σύγχρονος άνθρωπος πρέπει να απαλλαγεί από ιδεολογίες. Πρέπει να αποκτήσει Αρχές. Μπορεί και να είναι το ίδιο πράγμα αλλά στο μυαλό μου το σύστημα Αρχών - Αξιών δε μπορεί να σκλαβώσει το μυαλό του ανθρώπου, σε αντίθεση με τα ιδεολογικά συστήματα.”

------------------------------------------------------------------------------------------

Κατ' αρχάς θεώρησα το ερώτημα πολύ σημαντικό και πιστεύω ότι απευθύνεται και αφορά τον καθένα μας, ιδιαίτερα σε αυτήν την εποχή έντονης κρίσης σε όλα τα επίπεδα που διανύουμε. Έτσι, μαζί με μια πρώτη απάντηση εκ μέρους μου, αποφάσισα να μετατρέψω το ερώτημα αυτό σε αυτόνομη ανάρτηση και να προκαλέσω, αν σταθεί δυνατόν, μια γενικότερη συζήτηση με όποιον θα ήθελε να συμμετάσχει.

ΑΕΡΙΚΟ: “Σε ό,τι με αφορά, τη γνώμη μου για τις ιδεολογίες την είπα πιο πάνω. Δεν είναι, όμως, εύκολο να τις πολεμήσεις μιας και η τάση για ιδεοληψία και επιβολή είναι σχεδόν έμφυτη στο ανθρώπινο είδος. Πάντα κάποιος θα προωθεί μια ιδεολογία και κάποιοι θα ανακαλύπτουν σε αυτήν το νόημα της ζωής τους. Ας μην έχουμε αυταπάτες.

Αυτό που πιστεύω ότι χρειαζόμαστε είναι τρία πράγματα:
  1. Λογικό και νηφάλιο λόγο.
  2. Όρκο πίστης στη Δημοκρατία, τουτέστιν αποφάσεις στη βάση της πλειοψηφίας και λειτουργία με απόλυτο σεβασμό της μειοψηφίας
  3. Συνταγματική κατοχύρωση της κοινωνικής δικαιοσύνης ως θεμελιώδους συνεκτικού ιστού της κοινωνίας μας.
Κάθε, μα κάθε, άνθρωπος έχει το δικό του αξιακό σύστημα. Το διαμορφώνει με την αγωγή, την παιδεία, τα βιώματα, τις κοινωνικές εν γένει προσλαμβάνουσες και τη ψυχοσύνθεσή του. Πιστεύω ότι η αναγνώριση και η προστασία αυτής της ιδιότητας είναι θεμελιώδης για την επικράτηση της νηφαλιότητας και της λογικής στο λόγο.

Κάθε, μα κάθε, πολίτης θέλει να μπορεί να εκφράζει τη γνώμη του, όσο διαφορετική και αν είναι από του διπλανού του, χωρίς περιορισμούς, πάνω σε κάθε τι που τον ενδιαφέρει ή τον αφορά. Νομίζω ότι ο απόλυτος σεβασμός αυτού του δικαιώματος είναι το πιο ισχυρό τείχος προστασίας απέναντι στην αυθαιρεσία της όποιας εξουσίας. Κάθε παρεμπόδιση ή περιορισμός του ας πούμε ότι υποσκάπτει τη Δημοκρατία και τη ζημιώνει αναλόγως.

Καί, τέλος, θεωρώ πάρα πολύ σημαντική την ανάγκη να προσφέρουμε όλοι, ανάλογα με τις δυνάμεις μας και να κατατείνουμε στην ενδυνάμωση της κοινωνίας συνολικά και όχι μόνο στην ατομική μας ικανοποίηση. Η Κοινωνική Δικαιοσύνη είναι όχι μόνο στέρεο θεμέλιο για την κοινωνική συνοχή αλλά  και σίγουρο κριτήριο για το αν μια κοινωνική δομή αξίζει να επιβιώσει ή να ανατραπει!”

Περιττό να σημειώσω πόσο σημαντική θεωρώ τη γνώμη και τη συμμετοχή όλων σας στη συζήτηση αυτή. :-)
Δημοσίευση σχολίου