Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010

Απόδραση στο Κυπαρίσσι


Μια επιθυμία να μην τελειώσει το καλοκαίρι πίσω από τα κλειστά παράθυρα συντροφιά με το air condition και εκμεταλλευόμενος την αναγκαστική αναδουλειά της περιόδου, πήρα την καλή μου και πήγαμε για λίγες μέρες στο Κυπαρίσσι της ΝΑ Λακωνίας.

Για όσους δεν το γνωρίζουν, πρόκειται για έναν από τους πιο όμορφους προορισμούς στην Ανατολική Πελοπόννησο. Μεγάλο φυσικό λιμάνι που περιβάλλεται από τις ανατολικές πλαγιές του Πάρνωνα, εκτεταμένες παραλίες και υπέροχα ζαφειρένια νερά είναι αγαπημένος προορισμός για πολλούς. Από τα μισά του Ιούλη μέχρι και τα τέλη Αυγούστου πάσχει από την πολυκοσμία που πάσχουν τα ωραία μέρη στην Ελλάδα. Αλλά τώρα, τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου, οι ρυθμοί είχαν χαλαρώσει αρκετά και το Κυπαρίσσι έμοιαζε με μεγάλη φιλόξενη αγκαλιά.

Η Παραλία του Κυπαρισσιού από τον μώλο. Στο φόντο ο Πάρνωνας

Στο Κυπαρίσσι πας οδικώς μέσω Τρίπολης, Σπάρτης, Σκάλας, Μολάων. Από τους Μολάους κατευθύνεσαι προς Χάρακα και έξω από το χωριό Ρειχιά στρίβεις αριστερά για να συναντήσεις μετά από λίγο τον Χάρακα και, μετά από μια εκπληκτική διαδρομή που σου κόβει την ανάσα, φτάνεις στο Κυπαρίσσι. Συνολικά η διαδρομή από την Αθήνα είναι γύρω στις 5 ώρες.

Το Κυπαρίσσι αποτελείται από τρεις διακριτούς μεταξύ τους οικισμούς: Επάνω στο ύψωμα είναι το κυρίως Κυπαρίσσι ή, όπως λέγεται αλλιώς, Βρύση. Φτάνοντας στην θάλασσα συναντάς την Παραλία και λίγο πιο πέρα στα βόρεια και επίσης παραλιακά τη Μητρόπολη. Η Παραλία συνδέεται με την Μητρόπολη με μια εκτεταμένη παραλία από μικρά βότσαλα.

Στο βάθος φαίνεται ο οικισμός της Μητρόπολης

Εκτεταμένη παραλία συνδέει τους οικισμούς της Παραλίας και της Μητρόπολης


Η γαλήνη είναι το κυρίαρχο συναίσθημα όσο κοιτάς, νωρίς το απόγευμα ή το πρωί, το Μυρτώο Πέλαγο να απλώνεται όσο φτάνει το μάτι σου μακριά και, από τα βάθη του ορίζοντα να καταλήγει στα πόδια σου...

Το πρώτο βράδυ απολαύσαμε μια μαγευτική πανσέληνο

Το Αυγουστάτικο φεγγάρι: μοναδικό όπου κι αν είσαι...


και το πρωί είδα τον ήλιο να ανατέλλει μέσα από το πέλαγο

Ποτέ δεν είχα λόγια να περιγράψω στιγμές σαν κι αυτήν...


και τα πουλιά να τον χαιρετούν

Η συμφωνία της Χαράς


ενώ τα κύματα κλέβανε το φως του φέρνοντάς το μέχρι τις χούφτες των χεριών μου.

Κλέφτες χρυσού για χάρη μου


Κοντά στο Κυπαρίσσι, περίπου ¾ της ώρας, είναι και ο Λιμένας Ιέρακος που αξίζει να τον επισκεφτεί κανείς. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ασφαλές λιμάνι όπου η θάλασσα εισχωρεί πολύ βαθιά μέσα στο έδαφος καταλήγοντας σε μια ρηχή λιμνοθάλασσα κι ένα γραφικό ψαροχώρι. Παράδεισος για τους σκαφάτους. Θα βρείτε εκεί ψάρι φρέσκο και καλό, αρκεί να έχει επιτρέψει ο καιρός το ψάρεμα. 

Θα σου τηγανίσω ψάρια με πατζάρια σκορδαλιά...
Αρχοντική, όπως πάντα, η καστροπολιτεία βουτηγμένη στη μεσημεριανή ραστώνη


Είκοσι πέντε χιλιόμετρα, πολύ καλού δρόμου, πιο κάτω από τον Λιμένα Ιέρακος, βρίσκεται η Μονεμβασιά. Οπότε μια ωραία πρόταση ημερήσιας βόλτας, είναι πρωινό μπάνιο στο Κυπαρίσσι, μεσημέρι στον Λιμένα Ιέρακος για ψαράκι και νωρίς το απόγευμα για καφέ και φωτογραφίες στη Μονεμβασιά. Το βράδυ επιστροφή στο Κυπαρίσσι και μπύρες στην παραλία με το φως του φεγγαριού. Ή κάπως έτσι...

Έτσι για να έχω κάτι να θυμάμαι...

:-)


Δημοσίευση σχολίου