Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

Η Πανεπιστημίου πεζόδρομος, για λίγες ώρες...

Τραπεζάκια στην πεζοδρομημένη Πανεπιστημίου


Μια εξαιρετική πρωτοβουλία. Ένα σκίρτημα ελπιδοφόρο.Το προοίμιο μιας διαφορετικής Αθήνας!

Το είχε ονειρευτεί ο Τρίτσης, αλλά όταν είπε το όνειρο του φωναχτά, γέλασε το Παναθήναιον. "Μωρ' γίνονται τέτοια πράγματα...". Η κα Μπιρμπίλη το Σάββατο το πήγε παραπέρα: "Μέχρι το 2014 θα έχει γίνει" υποσχέθηκε. Το είπα στη γυναίκα μου και γέλασε: "Ωραία ακούγονται όμως αμφιβάλλω αν μπορούν να γίνουν τέτοια πράγματα".

Ακόμα και έτσι αλλά χωρίς τα αυτοκίνητα φαντάζει όμορφη...


Αναρωτιέμαι αν θέλουμε να γίνει. Άμα θέλουμε, άμα το θέλουμε πολύ, τότε θα γίνει. Το μυστικό είναι ότι για την ανάπτυξη της Αθήνας, την τουριστική και γενικότερα την οικονομική, η πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου, η απομάκρυνση των αφετηριών από το κέντρο και η επέκταση του τραμ μέχρι τα Πατήσια, η μονοδρόμηση της Αχαρνών και της Πατησίων είναι πλέον ζωτικά μέτρα για την πόλη. Είναι, όμως, σημαντικό να το θέλουμε να γίνει και να το ξεκαθαρίζουμε σε κάθε περίπτωση αποφασιστικά και ζωηρά. Πιστεύω ότι έτσι θα πετύχουμε να μη δημιουργηθούν αντιστάσεις και καθυστερήσεις.

Τα παιδιά στο κατάστρωμα της Πανεπιστημίου. Ουτοπία;


Η φετεινή εκδήλωση δεν μπόρεσε να γίνει όσο εντυπωσιακή έπρεπε. Ούτε να συσπειρώσει όλους όσους υποστηρίζουν, επιθυμούν, επιδιώκουν την αλλαγή του προσώπου της Αθήνας με τρόπο φιλικό για τους Αθηναίους και τους επισκέπτες μας. Παρ' όλα αυτά, όμως, ήταν μικρό αλλά σημαντικό βήμα. Έτσι θέλω να πιστεύω. Με μεγάλη αξία. Σαν παρακαταθήκη, που υποδεικνύει μέσα από τις ελλείψεις της φετεινής διοργάνωσης και κινητοποίησης, τι και πως μπορεί και πρέπει να γίνει.
Δημοσίευση σχολίου